De eerste stappen richting Santiago de Compostela

IMG_5786Na deze zomer behoorlijk wat trainingskilometers gemaakt te hebben op de langste lange afstandswandeling van Nederland, het Pieterpad is het tijd voor het echte werk. De Camino Frances lopen. Van Saint Jean Pied de Port in het zuiden van Frankrijk tot aan Burgos. Van Burgos naar Santiago de Compostela hebben we eerder al gelopen. Bij elkaar een slordige 800 kilometer door het Noorden van Spanje.

Ryanair vliegt ons keurig op tijd van Brussel Charleroi naar Biarritz. Met de taxi laten we ons naar Saint Jean Pied de Port brengen aan de voet van de Pyreneen. Een charmant oud stadje met veel rode luikjes. In het pelgrims kantoortje laten we ons informeren over de uitdaging die ons te wachten staat; de beklimming door de Pyreneen. Met een gedetailleerde kaart en uitleg met handen en voeten in het Frans weten we wat ons te wachten staat. Dus na het eten gaan we vroeg naar bed zodat we morgen goed uitgerust zijn.

IMG_5716

De route is in het begin voornamelijk asfalt maar gaat al wel lekker steil omhoog. Na een uur gelopen te hebben komen we bij onze eerste koffie stop in Saint Michel. Inmiddels is het behoorlijk mistig. Helaas. De uitzichten moeten spectaculair zijn. Maar je kan niet alles hebben. Vooralsnog ben ik ook zo druk met mezelf bezig dat ik ook niet echt aan om me heen kijken toe kom. Mijn lichaam moet weer even wennen aan die zware rugzak op mijn rug, mijn voeten aan de bergschoenen en mijn benen aan de steile hellingen. Want het is een behoorlijke klim. Na de middag bereiken we het hoogste punt en moeten we ons wagen aan de afdaling. Die is nog steiler dan de klim, maar gelukkig wel een stuk korter. En de zon prikt aan de Spaanse kant in eens door de wolken heen. Moe maar voldaan komen we eind van de middag in Roncevalles aan, waar we in het klooster dat door het Nederlandse Jacobs genootschap gerund wordt aan.

IMG_5801

De volgende dagen lopen we door het prachtige heuvelige herfstlandschap. De druivenstruiken staan er op hun mooist bij en de eerste grote stad komt in zicht; de stadsmuren van Pamplona. We hebben er voor gekozen om de eerste dagen wat meer kilometers te maken zodat we rond de middag in Pamplona aan komen en hier wat rond kunnen kijken. De kathedraal is echt super mooi van binnen en moet je echt bekijken als je in Pamplona bent. Van binnen gotisch en van buiten neo classistisch. En net als Ernest Hemingway struinden wij de straten van Pamplona af, dronken wij in de bars en cafés, genoten we van de plaatselijke culinaire specialiteiten en het vrolijke karakter van de stad.

IMG_5856

Via Puente la Reine lopen we verder naar het westen via nog meer druivenstruiken (de rioja komt steeds dichterbij) en oude olijfbomen. Estella blijkt ook een schattig stadje te zijn waar het centrale plein bruist van de activiteiten en waar we met veel andere pelgrims een albergue delen. Onderweg zijn de water voorzieningen goed maar bij Irache komt naast water zelfs wijn uit de fontein. Het moet niet gekker worden!

IMG_5993

Via Los Arcos lopen we door naar de 2e stad tijdens deze camino; Logrono. We zijn hier op een zaterdagavond en de stad is ’s middags al behoorlijk levendig. Maar dat kan ook niet anders want de tapasbarretjes bevinden zich zij aan zij in de smalle straatjes. Wat een eet-feest. Ik kijk mijn ogen uit want de een is nog mooier dan de ander. Voor de barretjes staan wijnvaten die als statafel dienst doen. Een gezellig bedoening die me niet lang genoeg kan duren. Maar eind van de middag gaat alles in eens dicht, om rond 1900 weer open te gaan. Als we de volgende ochtend met een overdreven knoflook lucht in onze mond de albergue uit lopen en de straten met water worden schoongespoten, zijn er nog behoorlijk wat feest vierders op straat die ons ‘ buen camino’ wensen.

Het landschap wordt wat ruiger en kaler. Maar nog steeds kilometers lange wijnranken. Al een week lang. Ik vraag me af hoeveel wijnstruiken er wel niet zijn in Spanje. Rioja en Navarra blijken mooie provincies te zijn. De inwoners zijn er vriendelijk en zijn gewend aan pelgrims. Ondanks dat we in november wandelen, zijn de albergues van de kerk en/of de gemeente altijd over. Veel private albergues zijn gesloten.

IMG_6118

De laatste wandeldag regent het dat het giet. Dus doorlopen maar. We steigen behoorlijk om de meseta op te komen. En dan ineens doemt daar Burgos in de verte op. De stad waar ons pelgrims avontuur ooit begon. Na een kilometer of 10 bereiken we het vliegveld maar daarna moeten we nog kilometer lang langs een industrieterrein lopen voordat we de stad bereiken. Maar het eindpunt is in zicht. De aanwijzingsbordjes van de albergue lopen steeds sneller af; 5 km, 2,5 km, 1,5 km, 1 km, 500 m, 250 m. Het gaat snel nu. We vinden een slaapplaats bij de albergue vlak naast de kathedraal. Met onze pelgrimspas krijgen we korting om de kathedraal te bezichtigen. En daar nemen we uitgebreid de tijd voor. Met een glimlach op mijn gezicht loop ik rond; we hebben het gehaald!

IMG_6297

De cirkel is rond. 800 kilometer van Saint Jean Pied de Port naar Santiago de Compostela lopend gedaan. Het pelgrimspad in Nederland tot aan Visé in Belgie hebben we ook al gelopen. Het enige stuk dat nog ontbreekt is dus dat grote Frankrijk. Ben benieuwd wanneer we dat kunnen realiseren….

Advertenties