Istanbul, de kersen op de taart

WD_B1A9Als je aan Istanbul denkt en maar kort de tijd hebt, is er een aantal highlights die je gewoonweg niet mag missen. Denk aan Aya Sofia, de blauwe moskee, de Suleymaniye moskee, de basilica cisterne, Topkapi paleis, de Bosporus, de Galatabrug en Galatatoren, de Istiklal Caddesi straat en het Taksim plein. Maar stel, je bent een geluksvogel en je hebt een paar dagen meer de tijd. Of het is gewoon niet je eerste bezoek aan Istanbul maar je tweede, derde of vierde. Dan kan je voor de kersen op de taart gaan. Hieronder een opsomming van mijn eigen ervaringen die ik als kersen op de taart, of misschien zelfs wel als toefjes slagroom bestempel.

De shopliefhebbers kunnen hun hart ophalen in Istanbul. Enerzijds heb je er allerlei trendy winkels en zijn er diverse shopping malls. Anderzijds kan je in Istanbul heerlijk rondstruinen op allerlei bazaars en markten. De bekendste bazaar is wel de eeuwenoude (1461) overdekte Grote Bazaar, een waar shoppingparadijs idat veel weg heeft van een doolhof. Je kijkt hier je ogen uit in een van de grootste overdekte malls ter wereld. Je vindt hier tassen, sieraden, kleding, souvenirs, tapijten, hammam doeken, parfum, aardewerk, kunst en nog veel meer. “How can I get your money?” was de standaard openingszin van de verkopers. Afdingen is hier aan de orde van de dag. Als de onderhandelingen lang duren, krijg je een lekker glaasje thee aangeboden om je finale eindbod voor te bereiden.

WD_B959

Naast de Grote Bazaar, heb je ook de Egyptian Spice Bazaar. Hier koop je met name specerijen, groente, fruit, Turkish delight en kruiden. De verkopers spraken ons gekscherend aan met ‘Hello Spicegirls’. Je kijkt hier niet alleen je ogen uit, ook je neus krijgt het zwaar te verduren. In combinatie met alle schreeuwende verkopers, het proeven, de kleuren, de drukte en het aanbod was dit voor mij in alle opzichten een zintuig prikkelende ervaring.

WD_22CD

Pierre Loti. Nog nooit had ik van deze Franse schrijver die eigenlijk Julien Viaud heet, gehoord. Maar in Istanbul is er een heel cafe naar hem vernoemd dus gingen we daar op aan. Het cafe met terras ligt bovenop een berg in Eyüp, een buitenwijk van Istanbul. Je kunt zowel lopend langs de grote Islamitische begraafplaats, als met een kabelbaan omhoog. Hier kan je naar het schijnt uren wegdromen met een schitterend uitzicht over de Gouden Hoorn. ‘Schijnt’ zeg ik er expliciet bij. Toen wij er waren was het koud, nat en winderig, hebben we binnen een Turkse appelthee gedronken en zijn we er snel weer weggegaan.

Een vroeger op zich staand rijk vissersdorpje is Ortaköy. Dit dorpje is nu geheel vastgegroeid aan Istanbul. Dit deel van de stad staat bekend om zijn zilverwerk en er zijn dan ook veel juweliers en sieraden winkels te vinden. Er zijn veel (rooftop)terrassen aan de rivier die mooi uitzicht bieden op een van de meest gefotografeerde objecten van Istanbul; de Ortaköy moskee. Door zijn beperkte omvang en vrijstaande ligging, kan je deze moskee beter op de foto zetten dan de meeste andere moskeeën. Je hebt hiervandaan ook een mooi uitzicht op de 1,5 kilometer lange suspension brug. ’s Avonds is deze brug schitterend verlicht. Het Dolmabahçe paleis ligt ook in Ortaköy. Vanaf de boot heb ik dit grote Ottomaanse paleis zien liggen. Ik ben er alleen niet in geweest.

WD_D700

Het klinkt niet echt Turks maar de gevulde aardappel (Kumpir) is hier de lokale specialiteit. Bij diverse stalletjes kan je voor een prikkie een aardappel laten vullen met de door jou gewenste ingrediënten zoals mais, kaas, champignons, kaas, erwten, en dergelijke. Dit alles wordt door elkaar gehusseld en eet je smakelijk met een plastic vork op, zittend op een bankje of lopend door de straatjes.

WD_5AD4

Verder in de stad kan je ook overal aan je trekken komen voor wat betreft eten en drinken. Een van de must-do’s is toch ook wel het roken van een waterpijp. Op de meeste terrassen kan je naar een shisha vragen. De obers maken deze voor je in orde en vragen je welke smaak je wilt hebben. Niks authentiekers dan onder het genot van een kopje koffie of glaasje thee net als de locals je zorgen weg te lurken aan een borrelende en pruttelende waterpijp.

WD_7804

De Bosporus deelt Istanbul in een Europees en Aziatisch deel. De meeste bezienswaardigheden liggen in het Europese deel maar je kunt een bezoek aan Istanbul niet afsluiten zonder in het Aziatische deel te zijn geweest. Met de lokale ferry vaar je binnen een half uur naar Kadiköy. Vanaf de boot heb je super mooi uitzicht op de Aya Sophia, de Blauwe Moskee en het Topkapi paleis. Tijdens de overtocht vaar je langs de Maidens Tower, een baken van vroeger uit. Aan de Aziatische kant kom je meer in het echte Istanbul terecht. Er zijn hier veel kleine winkeltjes en oude hammams en in ontelbare autovrije smalle straatjes worden groenten, fruit, kruiden en natuurlijk verse vis verkocht. De lekkere geuren doen je het water in de mond lopen. Wij aten hier een overheerlijke gemengde visschotel die verser dan vers was. En heel betaalbaar.

WD_63FC

Als je een lekker stuk wilt wandelen kan je dit langs de Zee van Marmara doen. Ergens heb ik gelezen over een vergelijking met de Franse rivièra maar dat was niet het eerste wat in me op kwam. Langs het water kan je op ballonnen schieten. Heb ik niet gedaan want mijn schietkunsten zijn niet echt om over naar huis te schrijven, maar het ziet er wel heel kleurrijk uit. Na een een half uur lopen, kom je uit in de wijk Moda. Heerlijk hebben we hier in een theehuisje van zowel de appelthee als van het uitzicht genoten. Op een pier iets verderop ligt ook een schitterend restaurantje.

WD_4873

Super mooi en tot mijn verbeelding sprekend vond ik het grote Haydarpasa treinstation. Het is een van de drukste treinstations van Oost Europa en verbindt Istanbul onder andere met het Midden Oosten. Het bouwwerk heeft zes verdiepingen en ligt heel markant aan de oever van de Bosporus. Een van de andere treinstations ligt weer in het Europese deel, Sirkecj station. Dit was vroeger het eindstation van de Orient Express, de internationale trein die Parijs met Istanbul verbond, en deze staat nu op de Unesco lijst van cultureel erfgoed.

WD_D169

In een van de wachtruimtes van het station vinden regelmatig ceremoniële bijeenkomsten van Whirling Dervishes plaats. Vier jonge moslim mannen voerden een ritueel gebed uit in witte jurken. De ceremonie bestaat uit bidden en in trance raken door het maken van rond draaiende bewegingen. En rondjes draaien en rondjes draaien. Ik werd er zelf al bijna misselijk van door er alleen al naar te kijken maar fascinerend is het wel. Het gebed werd ondersteund met traditionele muziek.

WD_211D

Naast alle geweldige dingen die ik gezien en gedaan had, bleken ook voor mij vijf dagen te kort te zijn. Ik had nog graag het aquaduct en de stadsmuur bekeken. Denise Miltenburg had me getipt over een leuke fietstoer langs de Gouden Hoorn waar ik wel oren naar had en graag had ik me laten verwennen in een hamam. Maar dat is toch echt iets voor op de wishlist want terug gaan naar Istanbul, ga ik zeker doen. Enjoy life!

Advertenties

3 thoughts

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s